Τί σου ζήτησα" (Official Video clip 2020) Ερμηνεία : Άννα Καπόνε Πάπας Στίχοι : Κατερίνα Καραντζά Μουσική – ενορχήστρωση : Κώστας Νούσιας

 

https://youtu.be/fe7r18kfxDM

"Τί σου ζήτησα" (Official Video clip 2020) Ερμηνεία : Άννα Καπόνε Πάπας Στίχοι : Κατερίνα Καραντζά Μουσική – ενορχήστρωση : Κώστας Νούσιας Σκηνοθεσία : Αχιλλέας Γκάρος Drone : Αντώνης Βρόικος Executive producer : Παύλος

Τούτη τη λίμνη λίμνη

Τούτη τη λίμνη λίμνη 
και την άλλη παραπάνω

 Με έστειλαν για να την πάρω 
με παπά και με κουμπάρο 

Δε θέλουν να μου τη δώσουν
 πάλι αυτοί θα μετανιώσουν

 Τρία χωριά θα κάψω 
τα Ρουψιά και τα Ρεβενια 

Το ριμο το ριμοχώρι 
που έχει τα άξια παλικάρια

 Που έχει τα άξια παλικάρια
 και τις λυγερές κοπέλες

 Λυγερές και μαυρομάτες 
τούς αγούρους να αγαπάτε

 Μη τούς απολησμονάτε 
σαν εγώ τον οδικό μου 

Πες μου κόρη πια έχεις μάνα

Πες μου κόρη πια έχεις μάνα

Πες μου κόρη πια έχεις μάνα και έχεις τόση ομορφάδα

την τριανταφυλλιά έχω μάνα και έχω τόση ομορφάδα

πες μου κόρη που κοιμάσαι και από μένα μην φοβάσαι

Αυτά τα μάτια Δήμο μ’ τα όμορφα

εικόνα από http://luna-nueva.pblogs.gr

Μέσα στο κύλισμα του χρόνου οι γενιές των ανθρώπων περνούν σαν διαβατάρικα πουλιά και γράφουν με το φανέρωμά τους τη δοξασμένη ή άδοξη ιστορία τους, που μένει πάντα ριζωμένη στον τόπο τους.

Την αποθέτουν ως παρακαταθήκη στο τοπικό τους θησαυροφυλάκιο, όπου παραμένει ως υλικό πολύτιμων εμπειριών, σκέψεων και γνώσεων, για όσους περπατάνε πίσω τους.

Η ελληνική φυλή έζησε πάνω σε τούτο το ακρωτήρι της γης που ονομάζεται Ελλάδα και μεγαλούργησε στο μακροχρόνιο περπάτημά της.

Το τραγούδι συνόδευσε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του Έλληνα.

Τραγούδησε ο Έλληνας την αγάπη για το χώμα που πατούσε.

«Ο Μενούσης»: Ένα τραγούδι με ιστορία

Εποχή Τουρκοκρατίας. Μια αντροπαρέα γλεντοκοπά στο κρασοπουλιό. Η κουβέντα έρχεται στις όμορφες γυναίκες. «Όμορφη γυναίκα έχεις» λέει ο Μεχμέτ αγάς στον ομοτράπεζο Μενούση. «Πού την είδες;» «Στο πηγάδι να βγάζει νερό, και μου μίλησε». Δύσπιστος ο άλλος ρωτάει: «Κι αν την είδες, πες τι φόραγε;» «Κόκκινο φουστάνι είχε, παρδαλή ποδιά», έρχεται η απάντηση, πειστήριο μιας απιστίας. Πάνω στο μεθύσι και στη ζήλια του, ο Μενούσης πηγαίνει στο σπίτι και σκοτώνει την όμορφη γυναίκα του. Ξεμέθυστος την άλλη μέρα την κλαίει και την καλεί: «Σήκω χήνα, σήκω λυγαριά, να σε ιδούν τα παλικάρια να μαραίνονται, να σε ιδώ κι εγώ ο καημένος να σε χαίρομαι».

Αυτή την ιστορία ζήλιας, δωρική, δυνατή και τραγική, αφηγείται το πασίγνωστο δημοτικό τραγούδι του «Μενούση» που τραγουδιέται και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα, από την

«Ο Μενούσης»: Ένα τραγούδι με ιστορία

Εποχή Τουρκοκρατίας. Μια αντροπαρέα γλεντοκοπά στο κρασοπουλιό. Η κουβέντα έρχεται στις όμορφες γυναίκες. «Όμορφη γυναίκα έχεις» λέει ο Μεχμέτ αγάς στον ομοτράπεζο Μενούση. «Πού την είδες;» «Στο πηγάδι να βγάζει νερό, και μου μίλησε». Δύσπιστος ο άλλος ρωτάει: «Κι αν την είδες, πες τι φόραγε;» «Κόκκινο φουστάνι είχε, παρδαλή ποδιά», έρχεται η απάντηση, πειστήριο μιας απιστίας. Πάνω στο μεθύσι και στη ζήλια του, ο Μενούσης πηγαίνει στο σπίτι και σκοτώνει την όμορφη γυναίκα του. Ξεμέθυστος την άλλη μέρα την κλαίει και την καλεί: «Σήκω χήνα, σήκω λυγαριά, να σε ιδούν τα παλικάρια να μαραίνονται, να σε ιδώ κι εγώ ο καημένος να σε χαίρομαι».

Αυτή την ιστορία ζήλιας, δωρική, δυνατή και τραγική, αφηγείται το πασίγνωστο δημοτικό τραγούδι του «Μενούση» που τραγουδιέται και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα, από την

Λένη μου

Ομάδα τραγουδιού Ομοσπονδίας Μουργκάνας. Από το cd : Μουργκάνα.

Θυμάσαι που μωρ' Λένη μου,
θυμάσαι που σε φίλαγα;

Γιε μ' στον πλάτανο, στη βρύση,
στον Αϊ-Γιάννη στο ξωκλήσι;

Και βάλαμαν μωρ' Λένη μου,
και βάλαμε για μάρτυρες.

Γιε μ' τα φύλλα απ' το πλατάνι,
και τους όρκους στον Αϊ-Γιάννη.

Τώρα τα φύ- μωρ' Λένη μου,
τώρα τα φύλλα πέσανε.

Γιε μ' και ποιος θα μαρτυρήσει,

Τρυγόνα

Ο Γιώργος Κωτσίνης συναντά την Θεανώ και την Μαριάννα Τζήμα στα τραγούδια από τα πέτρινα χωριά της Κόνιτσας.

Αυτού ψηλά που περπατείς,
τρυγόνα, τρυγόνα
και χαμηλολογιάζεις
τι κλαις κι αναστενάζεις.

Μην είδες τον ασίκη μου,
τρυγόνα, τρυγόνα
τον άντρα το δικό μου
τον αγαπητικό μου.

Εψές προψές τον ήβρα εγώ,
τρυγόνα, τρυγόνα

Τι να σου κάνω Χάιδω μου

Τραγούδι σε ρυθμό τετράσημο

Τι να σου κάνω Χάιδω μου
τι να σε κάνω γιε μου.

Εγώ ο μαύρος Χάιδω μ' γέρασα,
κι εσύ θέλεις παιχνίδια.

Θέλεις στην κούνια Χάιδω μ' βάλε με,
θέλεις στη σαρμανίτσα.

Με το να σ' πόδι Χάιδω μ' κούνα με,
και με τα χέρια σ' γνέσε.

Και με το στόμα σ' Χάιδω μ' το γλυκό,
πες μας γλυκά τραγούδια.

Το ακουστικό και φωτογραφικό περιεχόμενο αποτελούν προσωπικό έργο των δημιουργών στους οποίους και ανήκουν. Το βίντεο δεν χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς αλλά μόνο ως πολιτιστική αναφορά. Δεν αποκομίζω και δεν επιθυμώ κανένα κέρδος από αυτό.

Ήρθε ο καιρός να φύγουμε

Παραδοσιακός χορός και τραγούδι της Ηπείρου, ο οποίος είναι εμφανές ότι χορευόταν στο τέλος των πανηγυριών και των διαφόρων εκδηλώσεων της καθημερινής ζωής. Ξεκίνησε φυσικά ως χορός του γάμου, ο τελευταίος για την ακρίβεια, αλλά επεκτάθηκε να

Χαριτωμένη συντροφιά

Χαριτωμένη συντροφιά
Από την εκπομπή «Μουσικό Οδοιπορικό», αφιέρωμα στην Ήπειρο, ΕΡΤ, 1977. 
Τραγούδι της ξενιτιάς.

Ηπειρώτικο γλέντι, με τον Κ. Βέρδη και τον Η. Πλαστήρα

Το «Αλάτι της Γης», η αγαπημένη σειρά εκπομπών για την ελληνική μουσική παράδοση, με την επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα, επιστρέφει μ' έναν κύκλο δεκατριών νέων επεισοδίων. Δύο κορυφαίοι δεξιοτέχνες του κλαρίνου, ο Κώστας Βέρδης και ο Ηλίας Πλαστήρας με τις κομπανίες τους, μας ξεναγούν στα διαφορετικά ιδιώματα της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης.

Ο Κώστας Βέρδης (με καταγωγή από το χωριό Μπουλιαράτι της Δερόπολης) δίνει έμφαση στο ύφος και το ρεπερτόριο των Ελλήνων της Β. Ηπείρου: μοιρολόγια, τραγούδια της ξενιτιάς, ιστορικά τραγούδια, τοπικοί χοροί (όπως ο μπεράτης) και κυρίως τα τόσο χαρακτηριστικά πολυφωνικά τραγούδια με τις πανάρχαιες πεντατονικές κλίμακες και το αδρό άκουσμα από τις «φωνές της πέτρας». Δίνει παραδείγματα για την τεχνική παιξίματος τόσο του κλαρίνου όσο και του ντεφιού στην ηπειρώτικη κομπανία. Δάσκαλος του κλαρίνου στο Μουσικό Σχολείο Ιωαννίνων, μιλάει για το πέρασμα της παράδοσης στις νεότερες γενιές, μαζί με τους δυο γιούς του που ακολουθούν το δρόμο του πατέρα τους.

Πολυφωνικό Τραγούδι: Η Ήπειρος της Πεντατονίας!

Η πολυφωνία ως μουσικός όρος είναι ταυτισμένη με δύο διαφορετικά μουσικολογικά περιεχόμενα. Για τους φίλους της κλασικής μουσικής, η πολυφωνία είναι ένα σύστημα μουσικής γραφής που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη περίοδο της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, για να φθάσει μέχρι τις μέρες μας σαν μια έντεχνη μουσική έκφραση. Η έντεχνη ευρωπαϊκή πολυφωνία βασίζεται στην αντιπαράθεση όμοιων μελωδικών γραμμών. Σε διάκριση με αυτό το είδος η Λαϊκή Πολυφωνία έχει ρίζες προγενέστερες, για κάποιους ερευνητές αρχέγονες, απαντά σε ελάχιστες περιοχές του κόσμου και βασίζεται στη διαφορετικότητα των μελωδικών γραμμών έκφρασης των μελών της πολυφωνικής ομάδας.

Από πέρα απ' το ποτάμι ( πολυφωνικό Β. ΗΠΕΙΡΟΥ )

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ - ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΤΗΣ Β.ΗΠΕΙΡΟΥ

Xαριτωμένη συντροφιά μου λέει να τραγουδήσω

Η πέρδικα

Χορός οκτώ ανισόχρονων κινήσεων που χορευόταν σ’ ανοιχτό κύκλο, διπλοκάγκελο ή τριπλοκάγκελο, με λαβή από τις παλάμες και με λυγισμένους τους αγκώνες. Στο χωριό Κήποι, χορευόταν μόνο από γυναίκες και το χορευτικό του μοτίβο αποτελούταν από 10 κινήσεις. Τα βήματα του τρόπου των οκτώ κινήσεων είναι τα εξής:
1: Το δεξί πόδι προς τη φορά
2: Το αριστερό πόδι μπροστά από το δεξί
3: Το δεξί πόδι δεξιά, σε διάσταση – Στροφή δακτύλων των ποδιών αριστερά
4: Δύο αναπάλσεις του δεξιού –   Άρση του
    αριστερού πίσω από το δεξί και με τα δάκτυλα κοντά στη φτέρνα. 
5: Το αριστερό πόδι αριστερά (αντίθετα στη φορά
6: Το δεξί αριστερά πίσω από το αριστερό
7:  Το αριστερό αριστερά σε διάσταση
8: Το δεξί πατάει με το μπροστινό τμήμα του
    ταρσού κοντά στα δάχτυλα του αριστερού.

Ζαγορίσιος

Ο Ζαγορίσιος χορός είναι από τους πιο διαδεδιμένους ρυθμούς στο Ζαγόρι και xορεύεται σε ανοιχτό κύκλο από άνδρες και γυναίκες. Η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες με λυγισμένους τους αγκώνες ή θηλυκωτά. Το χορευτικό του μοτίβο σχηματίζεται από 16 κινήσεις που επαναλαμβάνονται καθ' όλη την διάρκεια της μουσικής. Συνοδεύεται είτε από οργανική μουσική είτε με μουσική και τραγούδι, όπως ο Κωσταντάκης, η Αλεξάνδρα η Βεργινάδα το Καπέσοβο και άλλα. Μετά το Ζαγορίσιο το γύριζουν συνήθως σε τσάμικο ή συρτό στα δύο. 

ΠΗΓΗ: http://www.ipirosparadosi.gr

Ο Κωνσταντής κι ο Κωνσταντάκης

29 Μαΐου 1453. Η συγκλονιστικότερη ημέρα του νεότερου Ελληνισμού. Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη των πόλεων έπεσε στα χέρια των εχθρών. Τέτοια η θλίψη του Ελληνισμού, που απ' άκρον εις άκρον της Αυτοκρατορίας όλοι θρήνησαν με τον τρόπο τους την Άλωση της Ρωμανίας (Βυζαντινής Αυτοκρατορίας). Σαν έπεσε τελειωτικά η Πόλη στα χέρια των Τούρκων, ο πόνος κι ο καημός ήταν μεγάλος. Κι έγινε τραγούδι ο πόνος και θρήνος ο καημός. Κι αν η άλωση ήταν γεγονός, η ελπίδα πως κάποια μέρα... πάλε με χρόνια και καιρούς... έμειναν πάντα...

Μάνα και γιός εμάλωνε

Ηπειρώτικο πολυφωνικό - Μάνα και γιός εμάλωνε

Ένα υπέροχο Ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι από το χωριό "Πογδόριανη" (σήμερα Παρακάλαμος), το οποίο περιλαμβάνεται στον δίσκο: "Καταγραφές τραγουδιών στον Παρακάλαμο" στο δέυτερο CD. Τα CD συνοδεύουν και ένα βιβλίο με μια πληθώρα πληροφοριών. Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύεται από τους Αλέξανδρο Τσιάνο και Χρήστο Γκόγκο. Αν και λειτουργικά είναι προφανές ότι η τεχνική του "ντουέτου" βοηθά στην διαδικασία του τραγουδιού, αυτη δεν πολυαπαντιέται. Έτσι οι ειδικοί καταλήγουν

Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ - ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ