Οι ημιτελικοί των τοπικών εκλογών

Δύο μήνες πριν από τις τοπικές εκλογές στην Αλβανία, στους δήμους της Βορείου Ηπείρου, η «μάχη» της διεκδίκησης του χρίσματος άρχισε για τα καλά. Θα είναι ίσως οι ποιο ενδιαφέρουσες εκλογές καθώς για πρώτη φορά πρόκειται να πρωταγωνιστήσουν δύο πολιτικά σχήματα της Ελληνικής Μειονότητας, του παραδοσιακού ΟΜΟΝΟΙΑ – ΚΕΑΔ και του νεοσύστατου κόμματος ΕΕΜΜ – MEGA. Παρόλο που και τα δύο σχήματα διεκδικούν την αυθεντικότητα του ελληνισμού κατηγορώντας τους «αντιπάλους» ως όργανα ή προέκταση των δύο μεγάλων αλβανικών κομμάτων, θεωρούμε θετική εξέλιξη το γεγονός ότι στις αμιγώς ελληνικές περιοχές, να πρωταγωνιστούν δύο ελληνικά σχήματα ...

παρά όπως συνέβαινε τα τελευταία 15 χρόνια όπου οι δήμοι κρίνονταν μεταξύ της Ομόνοιας και του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας. Το MEGA δήλωσε ήδη ότι θα κατέβει στις εκλογές χωρίς συνεργασία με το ΔΚ όπως αναμένονταν, αναγκάζοντας μάλλον  με αυτό τον τρόπο και το ΚΕΑΔ σε αυτόνομη κάθοδο, καθώς μία προεκλογική συνεργασία με το ΣΚ μπορεί να το έφερνε σε θέση ισχύος σε αυτές τις εκλογές θα ήταν όμως αυτοί που θα είχαν στη συνέχεια το «στίγμα» του συνεργαζόμενου με τους Αλβανούς. Τα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα που ενδιαφέρονται κυρίως για τους μεγάλους δήμους προς το παρόν δεν έχουν εκδηλώσει κάποιο ενδιαφέρον για τις Ελληνικές επαρχίες αφού το πιθανότερο που πρόκειται να συμβεί είναι να έχουμε μια άτυπη συνεργασία του ΣΚ με το MEGA και του ΣΚ με το ΚΕΑΔ. Σχεδόν βέβαιη θεωρείτε η συνεργασία ΔΚ – ΜΕΓΚΑ αφού το κυβερνόν κόμμα δεν έχει ιδιαίτερα ερείσματα στη μειονότητα, ενώ ποιο δύσκολη διαπραγματευτικά θα είναι η συνεργασία ΣΚ – ΚΕΑΔ αφού το ΣΚ έχει ένα σταθερό ποσοστό 30% στη μειονότητα και δεν πρόκειται να πουλήσουν τόσο φτηνά το «τομάρι» τους, το έχουν αποδείξει άλλωστε σε προηγούμενες συνεργασίες με το ΚΕΑΔ. 

Σε αυτό το πλαίσιο, και πριν την τελική ευθεία των εκλογών, η μάχη προς το παρόν δίνεται στα επιτελεία των δύο ελληνικών κομμάτων, με πολλούς μνηστήρες να διεκδικούν εκατέρωθεν το χρίσμα. 

ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ

Περίπλοκη είναι η κατάσταση στο Αργυρόκαστρο που μας συνήθισε να στρέφεται πάντα προς το κυβερνών κόμμα αφού όσο ήταν στην εξουσία το Σοσιαλιστικό Κόμμα η Ομόνοια εκτός από το Παγώνι έχανε τις επαρχίες, ενώ το δεξιό κόμμα του Μπερίσα έβλεπε τους ψήφους με τα κιάλια καθώς οι δεξιοί της Μειονότητας ψηφίζοντας με εθνικό κριτήριο - με ζήλο ή χωρίς - έδιναν ψήφο στην Ομόνοια.
Και εκεί που είχε παγιωθεί μία κατάσταση, ήρθαν οι προηγμένες βουλευτικές εκλογές όπου είχαμε την πρωτοφανή διάσπαση της Ομόνοιας με την υποψηφιότητα του Ξέρρα να βγάζει πρώτο κόμμα στη Δερόπολη το Δημοκρατικό παίρνοντας μαζί του τους δύο από τους τρεις έπαρχους της Ομόνοιας.  Ο Ξέρρας που δε βλέπει πολιτικό μέλλον στο ΜΕΓΚΑ αλλά στο Δημοκρατικό, θα στηρίξει μάλλον τους υποψηφίους του νέου κόμματος αλλά, αυτό που τον ενδιαφέρει στην περιφέρεια του, είναι να βγουν έπαρχοι της εμπιστοσύνης του. Όπως λένε, ουσιαστικά επέβαλε υποψήφιο στο ΜΕΓΚΑ για την Κ. Δερόπολη τον Λευτέρη Μπαρούτα που είναι συγγενής του, υποψηφιότητα που μπορεί να κάνει «ζημιά» στο Μαλιούκη στη Δερόπολη ωστόσο δεν βρίσκει ανταπόκριση στην υπόλοιπη περιφέρεια, όπως στους ανθρώπους του πρώην έπαρχου Π. Τόλη που θα προτιμούσαν για υποψήφιο τον ξάδερφο του Ντούλε Βαγγέλη Γκιέλιο. Από πλευράς ΟΜΟΝΟΙΑΣ – ΚΕΑΔ, ο νυν έπαρχος Μαλιούκης δεν έχει εσωκομματικό αντίπαλο αφού ήταν ο μόνος από τους έπαρχους που έμειναν στην Ομόνοιας και αυτός που ανέλαβε το βάρος της Ομόνοιας Αργυροκάστρου. 

Στην Α. Δερόπολη για το Μέγκα εκτός του νυν έπαρχου  Κώτσιο Κώστα που είχε εκλεγεί με το χρίσμα της Ομόνοιας και ακολούθησε τον Ξέρρα, λυσσωδώς διεκδικεί το χρίσμα και ο Παντελής Κουρεμένος που είχε την ίδια διαδρομή με τον Κώτσιο, ακολουθώντας και αυτός τον Ξέρρα ενώ ήταν μέλος του ΓΣ της Ομόνοιας, απειλώντας μάλιστα πως αν δεν του δώσουν το χρίσμα, θα κατέβει ανεξάρτητος. Από πλευράς Ομόνοιας η κατάσταση είναι ποιο ρευστή και τα ονόματα που ακούγονται μεταξύ των άλλων είναι των Πάνω Λιούλο, Γρηγόρη Τζούμπα, Άλκη Κώστα κ.α. Βαρόμετρο πάντως σε αυτή την επαρχία θεωρείται η στήριξη του πολύ γνωστού επιχειρηματία της Γλύνας Κώστα Σωτήρη.

Στο Πωγώνι, η  κατάσταση είναι ποιο ξεκάθαρη. Από πλευράς Ομόνοιας υποψήφιος θα είναι ο νυν Πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου Θανάσης Κύρος και από πλευράς Μέγκα, ο νυν έπαρχος Με’ι’ντής, κάποια στιγμή είχε ακουστεί ακόμα και το όνομα του γνωστού ποδοσφαιριστή Μπελά. Εδώ όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά αφού είναι η επαρχία με τους ποιο πολλούς ξενιτεμένους και οι συνολικοί ψήφοι δεν ξεπερνούν τους 600^ους. 

ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΔΕΛΒΙΝΟΥ

Η αλλαγή στις δύο ελληνικές επαρχίες του Δελβίνου, Φοινίκης και Μεσοποτάμου, φαντάζει αν όχι αδύνατη, δύσκολη.

Στο Μεσοπόταμο, ο έπαρχος για δύο φορές και μάλλον υποψήφιος για τρίτη με το χρίσμα της Ομόνοιας Θ. Καίσης, έχει κύριο αντίπαλο τη φθορά της μεγάλης διάρκειας. Ο περίπατος της δεύτερης εκλογής του 2007, δεν πρόκειται να επαναληφθεί και παρόλο που παραμένει φαβορί, έχει να αντιμετωπίσει τον υποψήφιο του Μέγκα Γιώργο Στέργιο με αρκετές διασυνδέσεις και στον αριστερό χώρο. Σφήνα στην αναμέτρηση θα είναι και ο πρώην έπαρχος (1996 -2000) Μιχάλης Μποζώρης που στις δύο προηγούμενες θητείες – φαινομενικά τουλάχιστον – στήριζε τον Καίση και παρόλο που συνεχίζει να είναι υπεύθυνος του ληξιαρχείου της επαρχίας, οι σχέσεις τους έχουν φτάσει στα άκρα όταν αποκαλύφθηκε η εγγραφή περίπου 150 αλλοεθνών στα δημοτολόγια της επαρχίας για την οποία ο Έπαρχος κατηγορεί τον δεύτερο, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα και την μη επανεκλογή του στο πρόσφατο ΓΣ της Ομόνοιας. Ο Μποζώρης που δεν είναι αμελητέα δύναμη στην Επαρχία Μεσοποτάμου ευελπιστεί στη διάσπαση της Κρανιάς που προέρχονται οι δύο πρώτοι και να επωφεληθεί από κάποια άλλα χωριά που πιστεύει ότι προηγείται.

Το Φοινίκη, είναι η επαρχία που θα συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Είναι μία αναμέτρηση που μπορεί να κρίνει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του Μέγκα.  Ο κ. Λούτσης εκτός του ότι είναι ο ιθύνουν νους της ίδρυσης του νέου κόμματος, είναι και ο βασικός διεκδικητής της προεδρίας του. Το σκηνικό μοιάζει πολύ με το Μεσοπόταμο αφού και εδώ ο Λούτσης διεκδικεί για τρίτη φορά την επαρχία, τις δύο πρώτες με το χρίσμα της Ομόνοιας και τώρα με το Μέγκα. Από την Ομόνοια, είναι ένα νέο πρόσωπο, ο Σωκράτης Σπύρος που στην τρέχουσα θητεία είναι πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου ενώ ο κ. Χαρμπάτσης, στέλεχος του Σοσιαλιστικού που έχει διατελέσει Έπαρχος Φοινίκη (2000 – 2003) και έχασε από το Λούτση στις προηγούμενες δύο αναμετρήσεις (2003, 2007), χωρίς ακόμα το κόμμα να πάρει θέσει αν θα έχει υποψήφιο ή αν θα στηρίξει το ΚΕΑΔ,  βρίσκεται ήδη σε προεκλογικό αγώνα. Σε περίπτωση που παραμείνουν και οι τρεις υποψηφιότητες, ο Λούτσης φαίνεται να έχει καθαρό προβάδισμα ενώ η σύμπραξη των δύο άλλων υποψηφίων θα μετατρέψει την αναμέτρηση σε ντέρμπι.

ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΑΓΙΩΝ ΣΑΡΑΝΤΑ

Στις μικτές επαρχίες του Λουκόβου, της Τζάρας, των Εξαμηλίων και στο Δήμο των Αγίων Σαράντα τόσο το ΚΕΑΔ όσο και Μέγκα δεν αναμένεται να έχουν υποψηφίους και θα στηρίξουν τα μεγάλα κόμματα έναντι της βοήθειας που θα τους παρέχουν στις τρεις καθαρές Ελληνικές επαρχίες Αλύκο, Λιβαδειά και Δίβρη.

Στην Επαρχία Αλύκου, έχουμε όπως φαίνεται έναν καθαρό ημιτελικό από πλευράς Ομόνοιας μεταξύ του νυν Έπαρχου Ηλία Θανάση που θα διεκδικήσει για δεύτερη φορά το χρίσμα και του πρώην έπαρχου με την Ομόνοια (2000 – 2003) Χρήστου Καίση που δεν έλειπε ποτέ από τις τοπικές εκλογές παίρνοντας το χρίσμα και την ταυτότητα αρκετών αλβανικών κομμάτων (PSD, PDK, PR, PD κλπ.).  Από πλευράς Μέγκα, τα δεδομένα αλλάζουν καθημερινά αφού με τις μέρες αλλάζουν γνώμη και οι μνηστήρες, στο αν θα είναι ή όχι υποψήφιοι. Τα ονόματα που ακούστηκαν μέχρι στιγμής είναι του Χρ. Τσιάβου, του Λ. Χρήστου, του Ρολάντη Βασίλη ενώ μάλλον απίθανη θεωρείται η υποψηφιότητα ενός άλλου πρώην, του Σπύρου Παππά. Η Επαρχία του Αλύκου έχει μια ιδιαιτερότητα που δεν έχουν άλλες επαρχίες που λέγεται «Τσούκα». Όχι τόσο γιατί αποτελεί το 1/3 της επαρχίας - αυτό συμβαίνει και αλλού (Δερβιτσάνη, Φοινίκη, κλπ) – αλλά για το γεγονός ότι η Τσούκα δεν έχει ιδιαίτερες σχέσεις με τα υπόλοιπα 10 χωριά της Επαρχίας, με αποτέλεσμα οποιοσδήποτε υποψήφιος εκτός Τσούκας να μην μπορεί να αποσπάσει υπολογίσιμο αριθμό ψήφων.

Στην Επαρχία Λιβαδειάς, έχουμε δύο ημιτελικούς ντέρμπι. Από πλευράς Ομόνοιας όπως φαίνεται οι δύο διεκδικητές Νταλιάνης και Παντέκης θα αναμετρηθούν στο ΓΣ αφού ο συμβιβασμός μοιάζει αδύνατος. Κάποιοι στην Ομόνοια θέλουν να ξεφορτωθούν την υποχρέωση που έχει ο Ντούλες στον Παντέκη που του έβγαλε τη βουλευτική έδρα, σπρώχνοντας τον στην επαρχεία. Ο Παντέκης «τσιμπάει» συν ότι δεν μπορεί να συγχωρήσει στον Ηρώδη τις αγαθές σχέσεις με το ΔΚ αφού αυτοί τον καθαίρεσαν από την αντιπροεδρία της Περιφέρειας Αυλώνας και επιμένει στην υποψηφιότητα του. Ο Ηρώδης απειλεί ανοιχτά ότι αν δεν τον κατεβάσει η Ομόνοια ξέρει και άλλο «δρόμο», προβληματίζοντας την ηγεσία τους. Ίδιο σκηνικό όμως υπάρχει και στο Μέγκα με τους δύο διεκδικητές του χρίσματος να επιμένουν μέχρι τέλους κάνοντας ακόμα ποιο προβληματική την απόφαση αφού στο νέο κόμμα δεν υπάρχουν δομές που θα αποφασίζουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Ο επιχειρηματίας Ηλίας Καλυβιώτης (πατέρας του προέδρου της ΝΕΒ), θεωρεί δεδομένο ότι θα είναι αυτός ο υποψήφιος και από καιρό κάνει προεκλογικό αγώνα. Ο άλλος υποψήφιος είναι ο πολιτικός μηχανικός Σταύρος Παππάς, που έχει αρκετούς υποστηρικτές στο κόμμα και στη βάση, με βασικό επιχείρημα ότι έχει ανώτατη παιδεία ενώ ο Καλυβιώτης δεν έχει. Ωστόσο οι άνθρωποι του Μέγκα έχουν επιφυλάξεις για αυτήν την υποψηφιότητα καθώς ο χαμηλών τόνων κ. Παππάς παρόλο που πλεονεκτεί στο θέμα παιδείας έχουν τις επιφυλάξεις στο κατά πόσο μπορεί να ανταπεξέλθει στο πολύ φανατισμένο αυτή τη στιγμή κλίμα της Λιβαδειάς. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά όχι μόνο για τους ημιτελικούς αλλά και για τον τελικό καθώς θεωρείται απίθανο η «αποκλεισμένη» να ακολουθήσουν τους «συναγωνιστές» τους.

Στην Επαρχία Δίβρης, η ημιτελικοί τελείωσαν από καιρό και είναι ήδη γνωστό το δίδυμο Καλτσούνη – Μπερέτη όπου αναμετρώνται για τρίτη φορά μεταξύ τους, ενώ και οι δύο διεκδικούν το θρόνο της Δίβρης για τέταρτη φορά, έχοντας στο ιστορικό τους ο καθένας από 9 χρόνια προεδρίας. Η επαρχία της Δίβρης είναι η ποιο απρόβλεπτη και κάθε αποτέλεσμα δε θα αποτελούσε έκπληξη.